BRUNO WĄTPLIWY
Historia grupy

Bruno Wątpliwy, 1988-89 r.; od lewej: Leszek Rakowski, Paweł Nowak, Krzysztof Rakowski, Piotr Jarominow; kliknij, aby powiększyć 1986 - w Bolesławcu powstaje zespół BRUNO WĄTPLIWY w składzie:
    - Leszek "Enzo" Rakowski - vocal, gitara basowa
    - Krzysztof "Flaku" Rakowski - vocal
    - Piotr "Piździor" Jerominow - gitara
    - Paweł "Pipek" Nowak - perkusja
Nazwa zespołu pochodzi od jednej z postaci filmu "The Jaberwocky". O czym mało chyba kto pamięta, pierwszym wcieleniem Bruna była kapela punkowa, i to punkowa zarówno pod względem muzyki, jak i pisanych przez Leszka tekstów ("Nie wezmę karabinu / Nie włożę go do ręki / Nie włożę munduru / Nie złożę przysięgi"). Udokumentowaniem tego etapu działalności zespołu jest wydana w 1988 r. przez GZG Records kaseta "BRUNO WĄTPLIWY 2"

1987/88 - zmiana stylistyki - grupa kieruje się w stronę mrocznej, ciężkiej nowej fali, z doskonałymi tekstami Mirosława Witkowskiego, znanego m.in. z poetyckiego zinu "Skafander" (K. Rakowski: "Mirek to nasz długoletni przyjaciel. Poznałem go wiele lat temu. Bardzo dużo nam pomógł, otworzył oczy na wiele spraw. Wiele mu zawdzięczamy.")

1988 - Bruno pojawia się na szeregu festiwali muzycznych, m.in. na "Nowa Scena - Nowa Świadomość" (Teatr Letni w Sopocie, 28.06), na koncercie w ramach Słupskiej Sceny Prowincjonalnej (czerwiec), w Jarocinie (5.08), gdzie otrzymuje nagrodę publiczności, a także na 4. Młodzieżowych Spotkaniach Muzycznych (Chojnów, 26-28 sierpnia)

Brunow Jarocinie 88 - ukazuje się kaseta "BRUNO WĄTPLIWY 1"

- zespół realizuje dla Rozgłośni Harcerskiej trzy utwory - nagranie jest nagrodą, wywiezioną z Jarocina (K. Rakowski "To były bardzo ciężkie, ponure czasy. Byliśmy wtedy bardzo młodzi i wielu rzeczy nie dostrzegaliśmy. Koncertów graliśmy dość dużo, ale przyszedł moment, kiedy ciśnienie zmalało i zaczęliśmy wybierać miejsca, w których koncert mógłby sprawić nam i publiczności przyjemność. Nic za wszelką cenę.")

1989 - zmiany personalne w grupie: odchodzi Piotr Jerominow, Krzysztof Rakowski koncentruje się wyłącznie na managemencie grupy; dochodzą:
   - Katarzyna Ziemek (później występująca pod pseudonimem "De Coy") - vocal (ponoć poznana przez Leszka Rakowskiego na koncercie... chóru kościelnego, którego była członkiem)
   - Sławomir Kwiatkowski - gitara
   - Artur Przybylak - klawisze

1989 (październik) - rejestracja w studio Waltera Chełstowskiego CCS pierwszego utworu z nową wokalistką - "Nie mów mi...". Utwór oznacza kolejny zwrot w stylistyce i skłonienie się ku rockowi gotyckiemu. Pojawiają się teksty pisane przez wokalistkę (K.R.: "Gdy pojawiła się DeCoy, sytuacja trochę się zmieniła. Trochę się z Mirkiem rozminęliśmy. (...)[Rezygnacja z tekstów Mirka] to była głównie decyzja De Coy. Wolała śpiewać swoje teksty."; o reakcji fanów i otoczenia na zmiany w zespole: "Są ludzie, którzy ciężko przyjmują zmiany. Ale środowisko gotyckie przyjęło nas dobrze. I tak jest do dziś. Mimo tego iż kapela nadal się zmienia.")

Bruno; kliknij, aby powiększyć 1990/92 - zespół krystalizuje swą formę jako czołowy, obok Closterkellera, przedstawiciel sceny gotyckiej; następuje, zasugerowana przez przyszłego wydawcę, SPV Poland, modyfikacja jego nazwy, polegająca na przerobieniu jej na wersję anglojęzyczną "BRUNO THE QUESTIONABLE"

1993 - SPV Poland wydaje kasetę "BLACK HORSE", ze wszystkimi tekstami śpiewanymi po angielsku (mimo, że na wkładce do kasety podano teksty polskie); K. Rakowski w odpowiedzi na pytanie, czy nie było błędem wypuszczenie na rynek polski kasety z anglojęzycznymi tekstami, mimo, że na koncertach wykonywane były lepiej brzmiące polskie wersje utworów: "To błędy przeszłości. Ale DAT z polskojęzycznymi tekstami nigdy do nas nie dotarł. Koleś ze studia zaginął - to była jakaś ściema. Więc wyszła taśma z anglojęzycznymi tekstami". W 1995 r., już jako Fading Colours, grupa ponownie zarejestrowała materiał i wydała go pod tą samą nazwą.

- zmiany w składzie: odchodzi Artur Przybylak, Sławka Kwiatkowskiego zastępuje Tytus de Ville (leader łódzkiej Pornografii)

- grupa występuje jako support przed koncertem niemieckiego zespołu Love Like Blood w warszawskiej Stodole (3.04.1993); basista zespołu Gunnar Eysell wywozi ze sobą nagrania Bruna, z zamiarem szerszego ich zaprezentowania; zob. recenzja koncertu z "Tylko Rock"; KR: "To było duże wydarzenie. Myślę, że dobrze wykorzystaliśmy tą szansę. Oni ułatwili nam wejście na zachodni rynek. Otworzyli oczy na pewne sprawy. No i w kraju przekonaliśmy wiele osób do siebie."

- grupa podpisuje kontrakt z niemiecką wytwórnią Dion Fortune Records, która zaprasza ją na zrealizowanie w Niemczech albumu. Warunkiem postawionym przez wytwórnię jest zmiana nazwy zespołu - tym samym Bruno The Questionable przestaje istnieć, a w jego miejsce powstaje zespół FADING COLOURS (mimo, że początkowo Fading Colours miał być solowym projektem De Coy, istniejącym niejako obok Bruna); KR: "Muzycy Love Like Blood sugerowali nam zmianę. Bruno im się nie podobał, więc przejęliśmy Fadinga. Przyjął się - ludzie szybko się z nią oswoili. Nie żałujemy tej decyzji. Poza tym wtedy zaczął się dla nas nowy okres - Tytus [Tytus De Ville, grający wcześniej w gotyckiej Pornografii -D.], nowe brzmienie, nowe doświadczenia. Wiele się wtedy zmieniło.

Dalsze losy zespołu FADING COLOURS na oficjalnej stronie zespołu: www.fading-colours.mtl.pl
Zobacz także oficjalną stronę organizowanego przez Krzysztofa Rakowskiego w Bolkowie festiwalu "Castle Party"- castleparty.rockmetal.art.pl
Cytowane wypowiedzi Krzysztofa Rakowskiego udzielone specjalnie dla Dada's Music Pages.


POWRÓT NA GŁÓWNĄ STRONĘ BRUNO WĄTPLIWY
POWRÓT NA GŁÓWNĄ STRONĘ DADA'S MUSIC PAGES

:::e-mail::::Dada's Music Pages on terra soundtralis incognita::::